Przyznam, że byłem sceptyczny wobec tego wyboru, ale ten wywiad napawa optymizmem. Pożyjem - zobaczym.

Podoba mi się idea wystawienia przed UPR własnego kandydata w wyborach prezydenckich (nie JKM). Myślę, że warto zaryzykować i wypromować kogoś nowego.

Nie podzielam optymizmu poprzedników... Obym się mylił.

wydaje się, że na dzień dzisiejszy optymalne wyjście to zwołanie konwentu i podjęcie uchwały o rozwiązaniu UPR.
W imię szacunku dla Idei UPR.

Przypominam, że jednym z warunków założenia partii politycznych jest poparcie 1000 przyszłych członków partii.

Dziś UPR to może 100-150 osób, całkowicie zanikły wpłaty dla UPR, wszyscy totalni skłóceni,
Witczak ma problemy w prokuraturze...

W 100% popieram pana Dariusza Siodłaka.

DariuszSiodłak "...wydaje się, że na dzień dzisiejszy optymalne wyjście to zwołanie konwentu i podjęcie uchwały o rozwiązaniu UPR..."

Panie Darku, to zawsze można zrobić. Pytanie tylko, co to da ?

Moim zdaniem są dwie opcje: Albo nic nie robić i narzekać albo próbować jednak coś robić. A jeżeli chce się coś w kraju zmienić, to chyba jednak łatwiej postawić na nogi UPR niż zbudować kompletnie od nowa struktury nowej partii o tym samym profilu. Gdyby się jeszcze miało za sobą jakiś koszerny kapitał... Albo przynajmniej wsparcie sąsiadów ze wschodu czy zachodu... Ale w naszej sytuacji, kiedy jedyne fundusze jakimi dysponuje partia to te, które leżą w naszych portfelach a nasze istnienie przeszkadza chyba wszystkim wkoło, poczynając od rządu niemieckiego, poprzez całą rodzimą klasę polityczną i "grupę trzymająca władzę" a na "holocaust industry" kończąc wydaje się to przedsięwzięciem dość karkołomnym a co gorsze, bez żadnej gwarancji, że osiągnie się coś więcej niż jako UPR... Jak nie patrzeć, pewien potencjał to środowisko cały czas posiada i jeżeli (daj Boże) nie będzie już sabotowane od środka, to sądzę, że da się UPR postawić na nogi. :) Myślę, że warto spróbować, bo szkoda byłoby, żeby po tej stronie sceny politycznej został tylko WiP a jej prezes dalej trwonił entuzjazm i zapał ludzi dobrej woli ;)

Wydaje sie,ze ona moze uspokoic troche te rozgrzane łby w UPR.Chyba dosc juz tych wewnetrznych ataczkow pora sie zjednoczyc i dzialac.

Armia która 20 lat nie prowadzi wojny dziecinnieje - tak powiedział Napoleon a znał się na rzeczy, Można by go strawestować - partia która 20 lat nie posiadała władzy też dziecinnieje...

Siodłak ma rację.

UPR nie ma nic do stracenia. Rozwiązywanie jedynej partii z jasno określonym i ideologicznie stabilnym oraz przewidywalnym programem K-L u progu okresu wyborczego byłoby bezmyślną rejteradą. Jeżeli nowy prezes wykaże się zdolnością jednoczenia partii, roztropną stanowczością i bystrością umysłu ma szanse na zaistnienie w świecie polityki i wprowadzenie UPR- znanej, zreformowanej i zorganizowanej siły politycznej do walki w politycznym realu.

W polityce rozpaczliwie brakuje odpowiedzialnego reprezenta na skrzydle K-L prawicy. Sytuacja po 20 latach nowej Polski zmienia się diametralnie i mamy coraz więcej światłych i myślących młodych Polaków rozumiejących powiązania rynku. Polska M. Tacher miałaby szansę na sukces, jeśli sprosta wyzwaniom. Osobiście z przyjemnością ponownie zagłosuję na odnowiony UPR

Pytanie do Pani prezes i nie tylko - ile pieniędzy jest w stanie wydać UPR w mediach na uświadomienie Polakom, że UPR to nie JKM?

Paweł - doskonale postawiony problem! BRAWO

Jestem UPR-owcem z "krwi i kości"
do 1990 walczyłem "z komuną" w ramach Federacji Młodzieży Walczącej, a wcześniej KPN

www.fmw.org.pl

jako dzieciak wiele dostałem wpierdol od SB
wyrzucili mnie z LO
mam "status poszkodowanego w IPN"

ale pamiętam 1990 r.

pamiętam Kraków
ul. Floriańska, jak zbierali podpisy na JKM

pamiętam ul. Szewska, jak [dziś Mc Donald], sprzedawali pierwsze numery "Najwyższy Czas!] (dokładnie nr 19,20)

Pamiętam UPR tamtych czasów...

- lekarze (członkowie UPR)
- profesorowie UJ na spotkaniach UPR ( prof. Barbara Miklaszewska)

wiele lat wspierałem UPR,

w ciągu ostatnich 2-3 lat dałem ok 20 000 zł,

ale dziś wiem

czas TEGO UPR dobiegł końca,

choć na zawsze pozostanę UPR-owcem z krwi i kości.

.....

[chyba nikt nie nadąża w bieżących kłótniach

Dariusz - trudno się nie zgodzić.

JKM (moim zdaniem) na początku lat 90 ogromnie zaszkodził wizerunkowi UPR (przecież była to partia sejmowa) poprzez swoje kontakty (czy może został w nie wmanewrowany) z ludźmi przedstawianymi w mediach jako skini. Resztę załatwił napływ do partii oszołomstwa - na jednym ze spotkań w Tarnowie większość czasu została zmarnowana na dyskusje o żydowskim pochodzeniu Mikkego, przy czym hołubiono świrów zamiast wywalić ich za drzwi i zając się konstruktywną pracą.

A potem było już tylko gorzej

Niestety publicystyka nie zastąpi polityki.

Jestem dość daleko od realiów polskiej polityki i rzeczywistości UPR, ale cieszę się, że ta partia istnieje i wciąż się przepoczwarza. Nie sądzę by klęski UPR w ostatnim dwudziestoleciu były tylko efektem indolencji polityków tej partii. Jasne, że nie trafił się nam bystrzak w rodzaju Giertycha, który potrafiłby wyciągnąć ideę KL z cienia systematycznie rozpracowywanego i dołującego nas korwinizmu.

Ta partia przetrwała to wszystko i jest obecnie poza cieniem JKM. 20 lat istnienia świadczy jednoznacznie o ponadczasowości idei i potrzebie ubrania jej w twarze zdolnych polityków, którzy nie będą jej kompromitować. Nie mamy nic do stracenia. UPR nic nie zagraża na naszym skrzydle.

to właściwie jak to było/?
uprnowysacz.blog.onet.pl